Een positioneringsstatement bestaat uit één of twee zinnen waarin de positionering van een merk wordt uitgedrukt. In deze post geven we een overzicht van de verschillende elementen die in zo’n ‘statement’ kunnen voorkomen. De genoemde elementen zijn bedoeld als checklist; bij het formuleren van een positioneringsstatement kunnen deze gebruikt worden om een en ander goed op papier te krijgen.
Diverse businessmodellen staan sterk onder druk. Op het internet worden bijvoorbeeld veel zaken gratis aangeboden, de vraag is dan waarmee dergelijke websites geld verdienen. Ook moeten bedrijven meer dan voorheen met klanten en concurrenten samenwerken, om te kunnen overleven. Ostwerwalder en Pigneur hebben het Business Model Canvas ontwikkeld dat eigentijdse ondernemers helpt al deze gedachten te ordenen.
Jim Collins verwierf in 1994 voor het eerst bekendheid als coauteur van Jerry I. Porras met het boek Built to last; successful habits of visionary companies. In dit boek worden de succesfactoren van 18 Amerikaanse visionaire bedrijven beschreven met mantra’s als ‘Preserve the core, stimulate progress’ en ‘Good enough never is’. Dat het inderdaad nog beter kon, bewees Jim Collins in 2001 met de publicatie van Good to great: why some companies make the leap… and others don’t. Ook in dit boek wist Collins met korte credo’s zijn boodschap over het voetlicht te brengen; bekend zijn onder andere die van ‘Level 5 leaderhip’, ‘First who, then what’ (oftewel: ‘Getting the right people on the bus’) en ‘The culture of discipline’.
Bij productontwikkeling wordt gewoonlijk een aantal stadia onderscheiden. In elk stadium moet steeds een ‘go/ no go’ beslissing worden genomen. Er zijn diverse besluitvormingsmodellen ontwikkeld, die tot doel hebben subjectiviteit en emotie bij beslissingen te minimaliseren. In de praktijk blijkt echter dat deze factoren moeilijk zijn uit te schakelen. Onderzoek draagt nieuwe oplossingen aan.
In 1991 verscheen het eerste wetenschappelijk gefundeerde boek over merkmeeerwaarde: ‘Managing brand equity’ van David A. Aaker. Aaker schetst in zijn boek vijf componenten van merkmeerwaarde die hij conceptueel beschrijft en er voorbeelden van geeft. Bij elke component benoemt hij voor zowel de consument als de producent voordelen.
Het gedachtengoed achter Blue Ocean Strategy wordt door Kim en Mauborgne geïllustreerd met Cirque du Soleil. Dit is een entertainmentbedrijf uit Montreal (Canada) dat in 1984 werd opgericht door twee straatartiesten: Daniel Gauthier en Guy Laliberté. Cirque du Soleil noemt zichzelf een circus, maar is niet vergelijkbaar met traditionele circussen zoals het Amerikaanse Ringling Bros. en Barnum & Bailey. Bij de oprichting van Cirque du Soleil werd besloten niet met traditionele circussen te concurreren. Bij Cirque du Soleil zijn er geen acts met dieren, richten ze zich op volwassenen en zakelijke klanten (in plaats van op kinderen) en ligt de prijs van een toegangskaartje aanzienlijk hoger dan bij ‘gewone’ circussen. Cirque du Soleil creëerde hiermee een nieuwe markt, waarin nog geen concurrenten aanwezig waren.
